De laatste Levano

En ik antwoordde, terwijl mijn keel bijna was dicht-geknepen:

״En Gideon Levano, de bankier van Toledo, opende zijn geldkisten en ontbood de beste strafpleiters van heel Morenland om de onschuld van Avrohoms dochter te bewijzen.”

Zij ging op haar tenen staan en kuste mij op de wang. Ik rilde.

Van de joodse gebruiken wist ik niet voldoende meer af en in mijn huis lag een dode joodse man, die volgens de aloude ritus moest worden begraven. Het was daarom een grote steun voor mij, een orthodox-joodse secre-taresse in dienst te hebben. Na het vertrek van het Par-ket belde ik Sara en zond Kees om haar te halen. Binnen het uur stond ze in mijn werkkamer. Ik bracht haar op de hoogte van het drama, zorgvuldig ieder woord ten nadele van Reina vermijdend, en verzocht haar het no-dige te doen. Ze maakte geen notities, anders deed ze dat voor de kleinste zaken. Ze vroeg slechts:

״Zijn alle kosten voor u?”

״Alle kosten, niets uitgezonderd.”

Toen reed ze weg, zelfverzekerd leunend op de achter-bank van mijn auto, een beeld van rust.

De stilte in mijn huis was drukkend. Terwijl anders altijd gerucht uit de keuken tot mijn werkkamer door-drong, hoorde ik niets. Ongerust en nieuwsgierig ging ik op onderzoek uit. Er was niemand. Overal was er opgeruimd en het deed me herinneren aan de stijl-keukens van sommige musea, waar alles levend-dood is. Ik liep terug naar de hall en keek omhoog. Mijn huis is naar Engelse stijl gebouwd, een grote hall met gaande-

213