De laatste Levano

״en begin niet te kibbelen met de kinderjuffrouw.”

De keukenmeid schoot in een onderdrukte lach. Ook zij mocht de gevatte Baruch blijkbaar bijzonder.

״En nu Zwarte Piet, dewijl gij genade, veel genade, in mijn ogen gevonden hebt, open uw hoorn des over-vloeds, de zak.”

Zwarte Piet reikte hem de cadeaus en op de beurt gaf hij ze aan de kinderen, elk geschenk begeleid door ver-manende woorden, steken onder water naar mij, lof-tuitingen voor Channah en soms bijna pikante zinspe-lingen naar Zwarte Piet en de meisjes.

Voordat hij waardig de kamer zou verlaten, zei hij tegen Channah:

״Vrouwe Channah Levano-Lissauer, ik heb een ver-rassing voor u in de vorm van een klein verzoek. Mijn paard heeft darmklachten door het drinkwater. Plij la-boreert aan het zogenaamde Rotterdammertje. U be-grijpt, dat ik niet elk ogenblik kan stilstaan en ik gaf mijn paard dus een vrije avond. Per taxi zal ik de volgende families bezoeken. Wilt u er een voor mij bestellen?”

Dat gebeurde onmiddellijk. De taxi was er binnen enkele minuten. In optocht ging het naar de buitendeur. Daarna nam bisschop Baruch aartsvaderlijk afscheid van de kinderen en van ons en met een breed en beslist ge-baar dwong hij Zwarte Piet het eerst in de auto te stappen.

״Meid toch,” siste weer de keukenmeid en Channah, nu toch ook wel ongerust geworden, zei:

״Monseigneur, kan Zwarte Piet u niet lopende vol-gen?”

״Nee, dat kan beslist niet. Ik word verwacht bij de familie Isaac Lissauer, uw broer, en ik ben niet bereid, noch in staat eerst een andere Piet uit mijn gevolg te ont-^l99