De laatste Levano

uitgelaten doodsbange mensen uit de middeleeuwen, die zwelgen wilden, voordat de pest hen zou vernietigen.

״Vind je het erg, Gideon?”

״Nee David.” Ik kon mijzelf niet verder brengen dan dit antwoord. Was het schaamte? Lafheid? Wroeging?

Toen glimlachte ik zachtjes. Ik heb geboet. Channah en de kinderen zijn uit mijn leven, Thea is uit mijn leven, de schaal is weer in evenwicht.

David Katz vertelde verder met het derde glas whisky in zijn hand.

Het ergste was, toen haar zwangerschap zichtbaar werd. Toen de verbolgen vader zijn jas aantrok om de S.D. te roepen. Ik heb aangeboden vrijwillig te gaan, de marteldood tegemoet. Mijn schoonmoeder heeft mij ge-red. Een beetje theatraal Gideon, maar een mens wordt bijna altijd theatraal gered. Ze zei tegen mijn schoon-vader: Hoe zou je het vinden Jan, als je dochter later tegen je kleinzoon zou moeten vertellen, dat jij zijn va-der hebt aangebracht bij de S.D. Dat je een verrader was? Hij vloekte, smeet iets kapot en bleef thuis, ’s Avonds kwam hij in mijn schuilplaats, gekalmeerd en vroeg: Wat ben je van plan, Katz? Als ik weduwnaar word, trouw ik met uw dochter. Hij gromde goedkeurend. Maar als je geen weduwnaar wordt? Dan wordt het kind ook mijn kind. Hij gromde nog eens goedkeurend. Sinds die avond werden zijn veiligheidsmaatregelen nog strenger, nog perfecter.”

Ik keek opeens David Katz pal in de ogen. Hij lachte uitbundig, te uitbundig. Drie glazen whisky zijn iets.

״Zo is het, Gideon. Ik was opeens kostbaar geworden. De toekomstige schoonzoon, de vader van zijn klein-kind. Het kind is Ada. Ik kan het heel goed vinden met

166