De laatste Levano

kantjes en nylon dingetjes, die jullie soms 20 vol ver-wachting hebben vertoond. En die verwachting heb ik dikwijls niet beschaamd, ondanks het Alziend oog. Vaarwel meisjes, het is levensavond.

Ik keerde mijn rug naar het venster en tuurde naar de wat donkere hoek, waaruit voorvader Gideon eens was gestapt. Er kwam nu geen droom, maar ik zag de mai-tresses. Als een paar zingende zusjes. The Gideon Sisters. Carla en Sonja. Tussen hun regeringsperioden liggen tien jaar. Carla heerste drie jaren van 1925 tot 1928. Sonja slechts één jaar, van 1938 tot 1939.

Carla leek op Thea, zij werd te veel huismoeder. Daarom brak ik met haar. Een man wil niet getrouwd zijn met zijn maitresse, als hij haar genomen heeft omdat zijn vrouw te veel huisvrouw is.

En Sonja? Die deed aan politiek. Met het stijgen van de macht van de nazi’s, met het aanzwellen van Hitlers stem en zijn hysterie, groeide Sonja’s bewondering voor de bende die de Kultur droeg. Sonja sloot zich buiten met twee woorden: ‘Jullie joodjes’.

Ze heeft getracht zich te wreken. Ze heeft mij laten opjagen door het rapalje van de S.D. De som gelds, die ik haar bij ons afscheid schonk, had blijkbaar haar be-geerte opgewekt.

Gegroet Carla en Sonja. Hoe maken jullie het?

Carla, je bent nu bijna zestig. Ben je fris oud gewor-den? Je had altijd een neiging tot slordigheid, maar dat werd overspoeld door de charme van je jeugd. Nu is het anders Carla, frisheid en verzorgd zijn temperen de rimpels. Ik hoop, dat er kinderen en kleinkinderen om je heen zijn Carla, want de eenzaamheid is een helle-vuur...

129