Banvloek

‘Spot maar, spot maar, senhor.’

‘Weet je waarom de spot is geschapen, Gabriël?’

‘Neen, senhor. Ik wacht op de exegese van Beth-Mocat-ta. Ze weten in die leerschool alles. Misschien komt God nogeens bij u “lernen”,’ mopperde Gabriël.

‘Baëna, de spot, de zelfspot is het soelaas voorde zwaarste momenten van het Leven. Zoals de man van Cathay gember eet na zijn al te zware maaltijd. Dat lucht hem op. Heerlijk spotten lucht ook op. En wanneer de echte God de Almachtige bij me komt “lernen”, zal dat de grootste genade zijn die Hij een mens kan schenken. Het is mogelijk dat Hij na deze leergang de aartsengel opdracht zal geven de hele menselijke gedachtenwereld te hervormen. Want Ha-Kadosh-baroech-hoe zal schrikken van wat wij ervan gemaakt hebben. Zulk een prachtige opzet en zie - onze knoeierige exegese.’

‘Senhor, praat niet verder. Ik zou in staat zijn mij te willen doodhongeren van ellende.’

‘Ik zal je soelaas geven in je benardheid, Baëna.’

Jehoshua Mocatta boog zich wat naar voren, ontgespte zijn voorzadeltas, pakte er iets uit dat met een doek was omwikkeld, reikte het zijn reisfactoor aan.

‘Wat is dat, senhor?’

‘Toen nu de kinderen Israëls het zagen, zo zeiden zij de een tot de ander: “het is Mannah.” Want zij wisten niet wat het was. Jehoshua Mocatta dan zeide tot hem: “Het is kip die de vrouw van onze laatste gastheer u voor de reis heeft medegegeven.” En Mocatta zeide verder tot hem: “Niemand late daarvan over tot den morgen”.’

‘Senhor Mocatta, neem uw vroegere woorden terug,’ riep Baëna.

‘Welke?’

93