Banvloek

‘Ja. Mits het een christenkoning is. Nooit voor de sultan, de vorst van Moskou of de bei van Tunis. Wanneer u voor hen wissels wilt kopen, verlaat dan mijn huis.’

‘Ik weet dat u niets tegen Habsburg zoudt willen doen, heer Fugger. Waarom wantrouwt u mij?’

‘Elke Jood is onbetrouwbaar. Vooral in zaken met christenen,’ beet Fugger hem toe.

‘Hebt u ervaring, heer Fugger?’

‘Zwijg en spreek de waarheid, Jood Nehemia bar Si-meon.’

‘Dit is de waarheid, heer Fugger. Onze wet gebiedt in Exodus 20, vers 16: Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste. Onze wijzen zegden: iedere daad van bedrog tegen een niet-Jood is een zwaardere overtreding dan wanneer deze begaan zou zijn tegenover een Jood. Want het is ontheiliging van de naam Gods. Een Jood beseft wat de Almachtige in zijn leven betekent.'

Fugger begon door zijn kamer te drentelen, Nehemia bar Simeon bleef onbeweeglijk staan. Hij bedwong de vermoeidheid in zijn oude benen. Achter zijn rug zei de bankier:

‘Hebben wij christenen dan geen besef wat de Here in ons leven betekent, Nehemia bar Simeon?’

‘Dat hebt u niet, als volk te zamen. Oorlog en bloedvergieten is bijna uw dagelijks werk.’

‘Als groep te zamen,’ zei Fugger peinzend en herhaalde: ‘als groep te zamen, als groep te zamen. En ik leen geld aan de oorlogsheren.’

En plotseling driftig riep hij:

‘Maar gijlieden Joden leent toch ook geld uit om te moorden en te branden? Hoe verklaart u dat, Nehemia van Keulen? Antwoord naar waarheid!’

289