Banvloek

tig? Hij zou toch ook zijn jeugd verliezen en zijn kracht? Ook hij zou minder worden, minder, minder... Zij zuchtte.

Toen glimlachte zij. Hij was zoveel ouder. Geen muizenissen, Geerte. Maar dat ongebondene, dat vrije, dat minnares blijven! Dat is niet zijn schuld, hij wilde je trouwen, maar je kon niet omdat je nog steeds getrouwd bent met die lompe boerenknecht. Alleen tegen zuster The-resia had zij toentertijd gelogen. Anderen hadden het nooit gevraagd. En scheiding is een zaak van de Heilige Vader, die alleen aan koningen en keizers verlof geeft, mits er politiek voordeel in zit - zo heeft Josua het verklaard - ook hij was machteloos - Josua - Josua - mijn kerel. Hoelang?

Zij hoorde gerucht. De maerte trad binnen, een meisje volgde. Zij brachten een houten kuipje en kannen warm water.

‘Joffrouwe, het kinderbad.’

Geerte knikte, keek niet op. De vrouwen plaatsten de tobbe en de kannen op een tafeltje. Het meisje verliet de kamer. De maerte knielde bij de kledingkast, nam schoon kindergoed eruit en legde dat bij de tobbe. Toen vroeg ze:

‘Wat zal de pot schaffen, vandaag, joffrouwe?’

Geerte dacht na. Josua zou bij haar komen eten.

‘Vis, maerte.’

‘Stokvis?’

‘Nee, die krijg ik niet meer gaar.’

‘Wilt u dan zelf weer koken?’, vroeg de maerte geprikkeld.

‘Ja. Voor senhor Mocatta wil ik zelf koken. Hij komt niet zo dikwijls hier eten.’

*57