Banvloek

togen door haat zekere overwinning op deze boer, die alleen bestond voor zijn land, zijn vrouw en zijn kinderen. En zijn horige meiden en knechten.

Zij had haar noodpenning terug.

Die middag waakte zij tot na de avondpap bij Josua Mo-catta. Toen zij de kaars in zijn hoek had ontstoken, kwam hij weer tot bewustzijn. Hij keek naar haar, zij keek naar hem. Langzaam kwam zij bij hem op het stro. Zij legde haar gevouwen deken weer onder zijn hoofd. Hij zei niets, keek naar haar bedrijvigheid met de emmers warm en koud water, waarmee ze enkele keren achter elkaar uit de deel door de lage staldeur binnenkwam. Zij liep zwierig en krachtig onder het juk. Toen knielde ze neer. Liet zijn hoofd rusten in haar linkerarm, gaf hem voorzichtig te drinken, als een kind.

‘Ik ga je nu wassen,’ zei ze.

‘Neen,’ weerde hi j af.

‘Wel. Schaam je je voor mij?’

‘ Ja . .. een man ... die door een vrouw gewassen moet worden.’

‘Ik heb meer kerels gezien zoals zij van hun moeder kwamen. En jij ? Is er nog nooit een vrouw lief voor je geweest zonder bedoeling? Zo maar, omdat je dat nodig had?’

‘Ik weet het niet meer. Ik had een meisje.’

‘Zwijg nou maar. Die is er nou niet, ik ben er. Blijf nou liggen. Doe je ogen maar dicht,’ zei ze, opeens snibbig. Toen ontkleedde ze hem. Langzaam waste ze hem. Lang en aandachtig bekeek ze hem. En was bekoord door zijn krachtig, gespierd lichaam en de lichtgelige tint van zijn huid. Zij dekte hem zorgvuldig toe met de boerendeken,

190