Banvloek

Er was nog ochtendschemer toen de schout en zijn dienaren toegang eisten tot de herberg. Josua Mocatta werd gevangengenomen in naam van de hertog, die geen flauw vermoeden had van zijn bestaan op aarde. De ho-man en de twee knechten werd gelast de stad niet te verlaten op poene van lijfstraffen.

Josua Mocatta werd ingesloten in een kerker van het raadhuis. Na de noen werd hij ruw voor de schout geleid. In diens kamer bevond zich een monnik. Hij zat gereed om aantekeningen te maken. De schout opende het verhoor.

‘U bent Josua Mocatta van Antwerpen.’

‘Ja, mijnheer de schout.’

‘Koopman.’

‘Jawel.’

‘Arragonees, Castiliaan, Portugees?’

‘Portugees.’

‘Wat doet u hier in Hasselt?’

‘Op doorreis naar Keulen.’

‘Waarvoor?’

‘Zaken.’

‘U bent een gedoopte Jood?’

‘Neen.’

‘En uw vader, Ido Mocatta?’

‘Neen.’

‘U liegt. Hij werd gedoopt in zijn jeugd.’

‘U weet meer dan ik. Ik weet slechts dat mijn grootvader kiezen moest tussen doop en dood.’

De schout monsterde hem scherp en opeens haatte hij Mocatta omdat hij een vreemdeling was. Geen man van Vlaanderen, Brabant of Holland. Vreemd. De schout herinnerde zich, al kijkend, de tegenzin die hij als jonge-

165