Banvloek

Castilië, het toekomstig erfdeel van Juana, zijn vrouw. Misschien nog een paar jaar, dan zal het één zijn: Oostenrijk, de Duitse landen, Arragon, Castilië, Vlaanderen, Holland. En wie weet nog meer. Wanneer wij Habsburg en het Huis Bourgondië eens moeten helpen met geld? En als dan achter ons de tresors van de Sefardiem staan?’

‘Tja, dan is de ring gesloten. Ik begrijp het. Misschien komt er dan rust voor de Ashkenaziem en de Sefardiem.’

Nu drentelde Josua Mocatta door de boekerij, zacht knikkend met het hoofd, zo nu en dan de ogen gesloten. Toen:

‘Ik zal trachten in te grijpen, niet zozeer om Nehemia als diplomaat, maar om Nehemia als mens. En om mijn eer. Hij is mijn factoor voor de Duitse landen, de Ashkenaziem verwachten iets van mij.’

‘Ja, Adoni, wij verwachten iets van u.’

Tets. Hoeveel is dat, Rebjehoeda?’

‘Wij zullen de helft van zijn losprijs opbrengen.’

‘Dus de andere vi jftig ten honderd zijn voor mij, voor ons.’

‘U hebt uw deel genoemd, senhor Mocatta.’

‘Keer morgen terug naar Keulen, Reb Jehoeda. Nehemia bar Simeon kan zich geen betere plaatsvervanger wensen.’

‘Dank u, Jehoshua bar Ido. Dank u, namens de Duitse Joden. Kom, dan zal ik je benschen namens je vader zaliger.’ Jehoshua bar Ido boog het hoofd, Jehoeda bar Gershom zegende hem.

Bij het verlaten van de bibliotheek zei Jehoeda bar Gershom nog:

‘Ik kon toen in Keulen niet bevroeden dat ik werke-

D4