Banvloek

‘Ik zie wat in alles, vooral wanneer het van ver moet komen. Hoe moeilijker hoe beter. Boter, kaas en eieren kan iedereen halen bij de eerste de beste boer buiten de poort, maar . . . bont uit Nowgorod, specerij en uit Indië, stokvis uit Bergen, paarden uit Arabië ... wie haalt dat?’

‘Baëna, wil je werkelijk weten wie dat haalt?’

‘Ja,senhor,ja.’

‘Jij, Baëna.’

‘Ik?!?’

‘Ja. Want jij wilt dolgraag zulke grote reizen maken. Durf je dat te ontkennen, Baëna?’

‘Als ik ontken, ontslaat u mij dan, Reb Mocatta?’

‘Gabriël, begin niet te rebben. Even ernstig blijven.’

‘Ik zal ernstig zijn, senhor. Er was een tijd - let wel, senhor, er was een tijd, dat ik die reizen graag had willen maken. Nu niet meer.’

Er viel een stilte. Opmerkzaam beschouwde Mocatta zijn reisfactoor. Baëna weerstond zijn onderzoekende blik niet. Hij sloeg de ogen neer!

‘Wie?’ vroeg Mocatta.

‘Zij is heel rijk,’ antwoordde Baëna.

‘Is dat haar voornaam, Gabriël?’

‘Zij hebben grote connecties,’ vervolgde Baëna onverstoorbaar.

‘Een prachtige achternaam, Baëna. Vier namen. Dat is adel,’ spotte Mocatta.

‘Senhor Mocatta. Ik kan het nog niet vertellen. Wilt u dat begrijpen?’

‘Neen, ik wil het niet begrijpen. Maar een andere keus is er ook niet. Moet ik gaan omzien naar een nieuwe reisfactoor?’ Mocatta keek hem scherp aan.

‘Senhor, het zal er vanaf hangen wat ik in de toekomst

in