Tante Griet

HOOFDSTUK XIV.

Moeder wist niet anders, of Greet was alleen maar voor de gezelligheid met Bernard en Wies mee terug gegaan. Want dat ze er verpieterd uitzag toen ze thuiskwam, was niet meer dan billijk na een dag met toch al zooveel emotie’s, — al was ze dan dien morgen zoo lang blijven uitslapen. En toen ze den volgenden morgen beneden kwam, blonk ze als de dageraad, na een nacht van diep en zorgeloos slapen.

En zoo zou moeder er nooit achter gekomen zijn, wat er allemaal dien avond wel gebeurd was, ware het niet, dat twee dagen later een brief voor Greet kwam, met het doorgestreepte en door Bernard verbeterde adres van Greet er op.

Een klaar en stevig handschrift. Greet keek even naar het adres, zonder dadelijk te begrijpen, van wien het was. Maar terwijl ze de enveloppe opensneed, flitste het door haar gedachten: „Van Heleentjes vader.” En wat jachtiger dan eerst trok ze den brief er uit.

Met oogen, groot van opwinding, las ze dit:

„Ik kom nog even op ons gesprek van gisteren terug. Nadat ik er over heb nagedacht, geloof ik, dat we de vraag, of je het werk hier