Napoleons laatste levensjaren

328 NAPOLEONS LAATSTE LEVENSJAREN

leven had. Het eenige middel, waarvan hij nog eenig heil verwachtte, was hem een cauterisatie op een zijner armen te doen, opdat daardoor de eetlust zou terugkeeren. Op aandringen van de Montholon en van den grand-maréchal gaf de Keizer eindelijk toe en op den 18den November (volgens Antommarchi) liet hij zich op zijn linkerarm cauteriseeren. Ook hierdoor keerde de eetlust gedurende eenige dagen terug en hij voelde zich een weinig beter. Op een middag wilde hij, wijl zijn verband hem hinderde, opnieuw verbonden worden en liet Antommarchi roepen. Deze was er weer niet en was weer naar James Town gegaan. „II pourrait, zeide de Keizer tot Marchand, prévenir quand il y va, sans me laisser seul dans 1’état de santé oü je suis.” Hij wachtte nog een uur en toen Antommarchi nog niet terug was, besloot hij zich zelf een nieuw verband aan te leggen. Marchand, die er eiken dag bij tegenwoordig was geweest, wanneer Antommarchi het verband vernieuwde, nam de taak, met behulp van de Montholon over, en deed het zóó goed, dat de Keizer zeide: „A 1’avenir tu me panseras; je ne veux plus qu’il y touche.” En Marchand verbond hem in het vervolg iederen dag, totdat de cauterisatie-wond geheel was opgedroogd.

En de Keizer voelde zich zieker worden! Toen het nieuwe jaar, 1821, was aangebroken, vond hij het onnoodig, dat de kolonie van Longwood — zooals tot nu toe de gewoonte was geweest — hem op den lsten Januari zou komen gelukwen-schen. Hij voelde, dat het zijn laatste levensjaar zou zijn. Geprikkeld door de herhaalde aanmerking op zijn gedrag, begaf Antommarchi zich tegen het einde van Januari naar Sir Thomas Read, den onder-gouverneur, en gaf hem zijn wensch te kennen om naar Europa terug te keeren. Den Keizer had hij echter niet over zijn besluit gesproken. Toen dan ook Hudson Lowe aan de Montholon meedeelde, dat Antommarchi zijn verzoek per brief had gedaan, dicteerde de Keizer een antwoord, waarin hij van zichzelf als in den derden persoon sprak: „Le sieur Antommarchi, son chirurgien, est insuffisant pour le secourir dans son état aötuel de maladie. II désire un médecin de son ancienne Maison de santé de Paris ou de ceux qui ont servi a 1’armée comme médecins en chef de corps d’armée et agéés de plus de quarante-cinq ans. Les sieurs Desgenettes, Percy, Larrey spé-cialement, pourraient désigner celui de ces médecins qu’ils juge-raient dignes d’obtenir la confiance du malade .... Le parti qu’a pris Lord Bathurst de s’adresser au Cardinal Fesch a Rome