Stille uren

DERDE HOOFDSTUK.

Hij ging op reis.

Hij had alles geregeld om lang te kunnen wegblijven, met het plan niet eer te zullen terugkomen, voordat hij zich sterk genoeg voelde om zijn alleen-zijn te kunnen dragen en met de inwendige verwachting, dat hij onder vreemden beter zou leeren wennen om alleen te leven, zonder iemand naast zich.

Maar zijn gevoel van eenzaamheid bleef bij hem, vastgeklemd in zijn binnenste met een pijn-huilend knijpen, dat hij meemoeide overal, dat naherinnerde in zijn droomen en dat met hem bleef heel den langen dag, plotseling in hem opslaand wanneer hij wakker werd ’s morgens en hoog-schrijnde in zijn denken, wanneer hij ’s avonds, voor zijn slapen-gaan, wakker lag te peinzen in zijn bed, onder de vreemd-schadu-wende schemering van zijn onverschillige hotelkamer.

De eerste dagen wisselden snel voorbij. Hij zat den heelen dag in de trein, uren achtereen uit te kijken naar de velden die langs het ven-