Heden kijkdag

mijn eigen handen naar de politie brengen', zei pa. En Teun, die ook in 3C zit ? Zijn moeder is onder de Haarlemse tram gekomen, haar hoofd was eraf, zeggen ze. Hij ziet erg bleek en is stil, maar misschien was dat al zo, ik zit pas bij hem in de klas. Maar kun je van binnen anders worden zonder dat je het van buiten kan zien? Is dat ook zo met mij? En Maurits? En vader en moeder?

Oom Joop komt thuis. Hij geeft ons een hand, zonder wat te zeggen. Dat hoort zeker zo. Ik wou dat vader kwam. En moeder? Zou ze weer naar het ziekenhuis moeten? Ze mocht vannacht ook bij Saartje, heeft opoe verteld.

Oom Sam komt nu binnen, even later tante Marianne, daarna oom Izaak. Het lij kt wel of ze bang voor ons zijn, zo kijken ze. Ze vragen alle drie hetzelfde: 'Is Barend er nog niet?'

Oom Sam gaat op de divanbank zitten, tussen ons in. Eventjes maar. Er wordt gebeld.

Daar zijn vader en moeder. Vader ziet bleek alsof hij vreselijk moe is, hij loopt een beetje in elkaar. Dat doet hij nooit. Moeder heeft haar mantel niet goed dicht, je kan zien dat ze haar sleutelbeen heeft gebroken. De zwarte plek onder haar oog loopt uit in geel en groen. Ze geven ons een zoen, wij hun natuurlijk ook. Vader heeft zich niet geschoren, het prikt. De wang van moeder is klam en warm.

Ze hebben zeker al gehuild, nu zijn ze stil. Ik zou wel willen huilen, maar ik durf het niet. Zou Maurits magerder zijn geworden? Ineens? Zo ziet hij eruit; ik hoor zijn adem.

Wat zegt vader? Hij praat zacht, ik kan hem bijna niet verstaan. 'De dokters begrijpen het zelf niet. Zondag, met het bezoek, was alles nog prima. Ze vroeg wel

151