Dapper zijn omdat het goed is

niet op. Later loop je daar dan over te piekeren en dan denk je: ach die brief zal wel een andere oorzaak hebben, ze zal ontmoedigd zijn door die stroom van modder uit Osnabrück. Maar ze kent me toch, laat ze toch geduld hebben, eind juni komen wij voor. Dan zal wel blijken wat er van al die laster waar is. Hoe zou zij het hebben gevonden als ik in mijn brieven aan haar, toen ze gevangen en later in Ravensbrück zat, met allerlei verwijten over oom Henk was gekomen? Enfin, wij zijn altijd zo dwaas geweest de mensen te sparen. Tegenover ons schijnt men in het omgekeerde een genoegen te scheppen. Maar kom, geen zelfbeklag, we hebben ons er altijd door geworsteld, de mensen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Ik moet mezelf trouwens corrigeren, het lange wachten maakt me te agressief, ik merk het, bij het minste of geringste vlieg ik op. Ik had dit allemaal niet moeten schrijven, jullie maakt je misschien bezorgd, maar ja, altijd alles alleen te moeten opvreten is ook wel eens te veel van het goede. Maar maken jullie je echt geen zorg, hoor, ik sla me er wel door, de wetenschap dat thuis alles goed gaat geeft me toch steeds rust. Wel Bart, je gaat met Pinksteren kamperen, hoor! Als mama zegt dat het geld er is, is het er, hè Bep? Het is fijn datje zo meeleeft, Bart, maar maak je om die paar gulden geen zorg. Dat is echt niet nodig. Wat kinderachtig dat ik het afschrift van je rapport niet heb gekregen, hè, enfin, je hebt me donderdag de cijfers herhaald, ik ken ze nu uit m'n hoofd. Een goed rapport, hoor, je gaat over een paar maandjes met vlag en wimpel over.

Ik weet niet of jullie mijn volgende brief nog vóór de vegaardag van Karin ontvangt (Kaatje stuur ik nog een aparte brief), daarom nu al van harte gefeliciteerd, jongens. Tien jaar, dat wordt een bijzondere vegaardag.

156