De B van Bemazzel

Je loopt en je loopt wijl niets je meer deert, De lastige tranen, die je masker bedreigen, Bij 't weerzien van enk'len, die de Dood niet kon

krijgen,

Ontspruiten uit afgunst, die je blijdschap verteert.

Je loopt en je hoopt, met je smart en je haat, Jij dwaas, die niet naliet van liefde te dromen, 't Is alles voorbij, ook je droom werd ontnomen, Wat blijft is het leed, onze eeuwige maat...

150