De B van Bemazzel

WERKLOOS

Sinds piGOL is opgeheven, ben ik werkloos. Het leven heeft daardoor een ander ritme gekregen. De gebeurtenissen zijn niet meer ingebed in de stroom van alledag, maar krijgen een betekenis op zichzelf.

Ik ben met een pakje illegale kranten van de trap gelazerd in de Gerard Doustraat. Het was er donker, en ik hield mij stevig vast aan de leuning, totdat een pen uit de muur losliet en ik omlaag viel. In een flits greep ik me vast aan het touw waarmee de benedendeur wordt opengetrokken, en zo sulde ik door tot het benedenportaal. Mijn hand was kapotgeschuurd, en de kranten lagen verspreid over de trap. Haastig heb ik ze verzameld, en me uit de voeten gemaakt.

Kort daarna kwam Cor bij ons met een nieuw pak kranten. Ze ging op de fiets door naar Herman in Leeuwarden, vanwaar ze ons een seintje zou geven dat alles in orde was. Maar we hoorden niets, en toen ben ik als de bliksem ondergedoken bij Ben en Coba, het adres waar Maurits ook gezeten heeft. Bij vreemde mensen in huis, ook al ken je ze nog zo goed, is een onwezenlijke gewaarwording. Ik maakte me zo klein mogelijk, om ze niet te storen, en tegelijkertijd zie je alles wat er gebeurt. Een keer waren ze 's nachts een potje aan het vrijen, zo zachtjes mogelijk, maar heel zenuwachtig en onhandig. De volgende ochtend, bij het eten, keek ik de andere kant op om niets te laten merken, en zij keken mij niet aan, en toen moesten we ineens lachen.

Na tien dagen kwam Bep waarschuwen dat Cor

115