Poste-restante Rood

Als gevolg van het werk dat ik hier heb en van mijn isolement, verergerd door de afstand die mij van Europa scheidt, heb ik soms de indruk, als toeschouwer de ontbinding van de Internationale bij te wonen. En dit gevoel is erg pijnlijk. Op wie thans te rekenen voor een werkelijke strijd, die veel inspanning, opofferingen en een grote beheersing van onze zenuwen zal vergen? Daar gaat het om.

Werk je nauw samen met Maurice?

Waarde Sal, ik weet dat ik jou geen aanmoedigingen en geen lessen in uithoudingsvermogen behoef te geven. Maar waarlijk, de toestand is moeilijk, onze zenuwen zijn tot het uiterste gespannen, de morele misère die ons omringt is ongelooflijk, evenals de laagheid en de domheid van bepaalde 'kameraden' en toch moeten wij volhouden, strijden, voor het heil, de vooruitgang - meer dan ooit mogelijk - van de Internationale. Al het andere is van ondergeschikt belang.

Met broederlijke groeten voor jou en de gehele familie.

Michel

25 april 1962

Beste Michel,

Intussen heb je het verslag ontvangen van de zitting van het Internationaal Secretariaat, waaraan ik ondanks mijn bezwaren heb deelgenomen.

Akkoord, ik blijf gedurende de huidige periode in het Internationaal Secretariaat, en ik zal het niet verlaten zonder je te hebben geraadpleegd, dat wil zeggen zonder wederzijds akkoord tussen ons.

Wat de noodzaak van een bezoek aan jullie betreft: ik heb achttien dagen vakantie, en ik verdeel die fifty-fïfty.

391•