Poste-restante Rood

met grote dankbaarheid. In naam van de Vierde Internationale breng ik aan allen, die ons in deze moeilijke maanden te hulp zijn gesneld, alsmede aan onze strijdvaardige raadslieden, de meest oprechte dank.

Mijn liefde gaat uit naar mijn dappere vrouw, voorbeeldige dochter van Mien Sneevliet, en naar mijn dappere kinderen voor de voorbeeldige wijze waarop zij in dit moeilijke jaar naast mij hebben gestaan.

Laat ik mij ten slotte richten tot mijn vriend, een man van ongekende intelligentie en stoutmoedigheid. De crisis van de mensheid, zich openbarend in oorlogen en fascistische terreur is, heeft Leo Trotski eens gezegd, in laatste instantie het gevolg van de crisis van haar revolutionaire leiding. De traditionele arbeidersbeweging heeft bij het geven van die leiding gefaald, doch de Vierde Internationale klopt thans op de poort der geschiedenis. In de persoon van mijn vriend, met Hella onvoorwaardelijk aan zijn zijde, heeft zij een leider van historisch formaat gevonden. Het is daarom een groot voorrecht, niet slechts tot zijn naaste medewerkers te behoren, doch ook de gevangenis met hem te delen. Ik wil u om die reden verzoeken, mijnheer de President en heren Rechters, mij te veroordelen tot dezelfde straf als mijn vriend.'

In een cel onder het Paleis van Justitie, waar wij wachten op ons vervoer naar de Weteringschans, naar de Amstel-veenseweg, mogen Hella en Bep ons gezamenlijk bezoeken, en terwijl Hella binnenkomt zegt zij tegen Michel, op mij wijzend: 'Embrasse-le', omhels hem.

377•