kist geweest, wat de verwarring nog vergroot, en de massa nog meer ketent aan de mnr. Zij moet door die ervaring heen voordat zij onze leiding gaat volgen. Zij kennen ons, en zullen ongetwijfeld naar ons toe komen. In afwachting daarvan heerst de malaise, want niemand ziet nu een eigen taak.
Hetzelfde probleem als overal in Latijns-Amerika. De massa's zijn revolutionair, maar volgen een burgerlijke leiding die ze voor haar eigen doeleinden gebruikt. Hun politisering zal ook hier moeten uitmonden in een breuk met de burgerlijke politici, dat wil zeggen: met de mnr. Om dit mogelijk te maken zal de cob moeten worden opgestuwd naar onafhankelijke klasseactie, los van de mnr. Bij de machtige invloed van de cob zou de leus: Alle macht aan de cob, te overwegen zijn. Ik heb erover geschreven aan Michel. Hij is het er grosso modo mee eens, al mag ik 'de strijd voor de agrarische hervorming niet onderschatten'. Ook in Bolivia vormen de arme boeren de meerderheid. Zij staan dag en nacht voor het ministerie van landbouw, omdat hun bij de agrarische hervorming van 1952. grond is beloofd die nog steeds niet is toegewezen. Zij gaan niet weg voordat zij een ambtenaar hebben gesproken die hun een belofte doet. Een voor een komen zij aan de beurt, na vierentwintig uur of langer wachten. In elk geval is het antwoord al op die problemen politiek van aard, en niet uitsluitend organisatorisch, zoals Posadas denkt. De lijdzame houding, ook van onze eigen kameraden, tegenover de mnr is volkomen misplaatst. Zij dienen een eigen program te ontwikkelen voor de revolutie. Goed, antwoord ik Diego, ik zal er een artikel over schrijven. Kort daarna overhandig ik het hem.
Wij zitten na te praten in een café waarvan de eigenaar
249