Adios companeros!

eigen, revolutionaire wereld tegenover die van de burgerlijke maatschappij. Maar eerst zal ik protesteren, want een voorarrest van bijna dertien maanden is onmenselijk lang.

'Ofschoon de officier van justitie ons per se wil doen geloven, dat dit geen politiek proces is, legt hij in zijn oordeel uitsluitend politieke maatstaven aan: Martin is in de Wereldpartij de belangrijkste politieke leider, dus is hij ook het meest verantwoordelijk voor de ten laste gelegde punten. De bekwaamheden van Sal Santen, mijnheer de President, liggen veeleer op het gebied van de organisatie. Zou het er daarom niet voor pleiten, dat zijn zogenaamd dekken van Martin en werkelijke situatie aanduidt?

Het verschil in eis tegen Martin en tegen mij heeft daarom een politieke, geen feitelijke ondergrond. Martin is buitenlander, zegt de officier van justitie, Santen is dit niet. Maar Santen is redacteur van The Newsletter, mijnheer de President, hij is internationalist. Hij schaamt er zich geenszins voor, Nederlander te zijn en is in zijn leven meer dan eens ontroerd door de openheid van het Nederlandse volkskarakter, voorzover men daarvan kan spreken. Maar hij behoort niet tot hen, die prat gaan op hun nationaliteit. Als leden van de Wereldpartij zijn Martin en Santen bewuste burgers van deze wereld, en zij hebben dit getoond: zij staan hier beiden terecht wegens internationale solidariteit.

Maar Santen had zo'n fatsoenlijk gezin voordat hij werd gearresteerd, zegt de officier. Had Martin dit wellicht niet? Is daar sinds onze arrestatie enige verandering in gekomen? Wij zijn mensen met een levensfilosofie, mijnheer de President, voor wie het begaan van een misdrijf ondenkbaar is. Dit is geen verdienste, maar die kant van het leven is ons nu eenmaal volmaakt vreemd.

Het krenkt me daarom, meer dan ik tot uitdrukking kan brengen, dat de officier van justitie aan mijn verzoek, mij de eer te doen een zelfde straf tegen mij te eisen als tegen mijn vriend Martin, niet heeft voldaan. Wij kennen het niet,

187