Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

SPIJS EN DRANK.    12$

en in te richten. Zoover kwam het niet. Wel werd een der bijzalen te zijner beschikking gesteld en ingericht voor het meer gegoede publiek. Met geen dezer hallen scheen het te bofèren; in 1890 waren alle verdwenen.

Neen, zoo gemakkelijk lieten de Amsterdamsche vrouwen zich niet leiden. Zij kochten gaarne in de groentehuizen, vooral als het gekochte thuis werd gebracht. Nog liever kochten zij aan de deur bij de zgn. „Beverwijker boertjes” of bij de „piekaniers.”

Toch hebben zich buiten de leiding van het gemeentebestuur een aantal vrije détailmarkten ontwikkeld, waartoe de drang zoo sterk was, dat de overheid wel verplicht was daaraan haar sanctie te geven. Een zestal dezer markten, waar visch, groenten, fruit, kaas en andere artikelen worden verkocht, kregen burgerrechten. Zij worden uitsluitend door arbeiderspubliek bezocht en staan onder toezicht van de politie. Marktgeld wordt er niet geheven, zoodat, vooral wanneer de qualiteit van de artikelen van inferieuren aard is, hetgeen bijna steeds het geval schijnt te wezen, de prijzen inderdaad laag zijn, hetgeen voor de huismoeders, die eiken cent moeten omkeeren alvorens hem uit te geven, alles zegt.

Thans zijn aan Lindengracht, Albert Cuyp-straat, Dapperstraat en -plein, Iepenplein, Bilder-