Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

II₉

vrouwen de leiding genomen. Met een doorzettingskracht, gelijk aan die van het water, dat naar de laagste plaats stroomt, zoeken zij de bakkers op, die het eerst ’s morgens gereed zijn met het afleveren van versch brood. En zij winnen. Misschien eiken dag een paar minuten, maar zij winnen toch.

Het kleinbedrijf, zijnde het minst nauwkeurig te controleeren, vaart er wel bij. De modernste vorm van het bedrijf is niet meer het machinale grootbedrijf, maar het depöt-stelsel met bakkerij, aan wie de eigenlijke ondernemer de bloem levert.

Zal aan de 20e eeuw de taak zijn, de ontwikkeling van het bakkersbedrijf weer in goede banen te leiden, zoowel in productie als in distributie orde en regel te brengen, zoo is dit waarschijnlijk slechts mogelijk door een hoogeren vorm van produceeren en distribueeren, waarin de gemeenschap de leiding zal hebben.

Groenten, Fruit en Aardappelen.

„Voeding is privaatzaak,” ziedaar de politiek van de overheid van Amsterdam, die, naarmate zij dichter tot ons nadert, aan duidelijkheid wint. Keuren, voorschriften, reglementen, al hetgeen nog uit den ouden tijd aan regelingen ter bescherming van de consumenten is overgebleven, wordt in