Dievenschool

weg kon 1 egge enkel voor z’n schoene!... as-ie 'm dan wel zóó dóód wou trappe...

Dan kwam plots een verlammende schrik over hem — god ! jezis! — nee neé — hou je kalm, toe! — asje wèg mot, dan, dan is ’r niks meer — dan kan je wat anders gaan zoeke — stommeling, hou je bedaard nou! hij was altijd zoo’n nar geweest, ja thuis ook altijd, daarom kon-ie ook met niemand terécht, neé — hij moest zich stil houe — hoor .. hoor, toe nou, tóe . . ,

Dan kwam die droeve blijdschap over hem, omdat hij nou zoovéél verstandiger was geworden, zie je wél — ja ja — hij werd wel goochem, nou verbeel je — as-ie daar ’s mót kreeg en de deur uit moest — wat dan nar ! niet ? — wat dan ? nou — nou — hij zou zich kalm houe hoor — ’t was nou éénmaal zoo, ’t was altijd zoo geweest, nietwaar ? Een baas en ’n knecht — zoo most je redeneère —ja ja — een baas en ’n knecht die benne niet gelijk — is ’t niet zóo — nou — want ’n knecht die mot wèrreke en die mot zich stil houe — goochem wèze en ’n baas — die — die mot é — é — é — é— ’n baas die mot é — e baas wéze... en as-ie briefies loope ging, en de baas gaf ’m de heele boel maar zóo meé, zonder de boel op te schrijve, nou dan most-ie toch zorrege dat *t geld in orde kwam — wat? al had-ie nou nóg zooveel noodig — 'n pet of ’n broek, of ’n paar schoene of kouse — of ondergoed, of ’n wit jassie of wat anders, nou nou, wat zou dat — d’r ware zoovéél slagersknechte, die toch weinig meer verdiende, as hij — en ze kwamme d’r toch allemaal, of niet ? dan zou hij d’r ook wel komme, nou . . .