getreiter nou wijzer — Zeg, Moos, jij probeert 91 maar wèl, hoor — 5k beloof je, je heb kans bij ’r — geef de man dan tenminste moed, daar het-ie lólem wat an !»
«Schep niet zoo op! Zeg jonges, zalle we ’n conjaccie neme?» vroeg Jaapie, «hier in de middelaan hebbe ze fijne cats!»
«’k Neem liever ’n fijne nekijwe,» bestiaal grinnikend, haalde Levie nóg eens op, met vooruitgespitste snuit.
«Hè» -— zei Brampie, wat verveel jij me — op de vroege morrege — hè-je al koffie gedronke vandaag?»
Maar Levie, nog lang niet zat van z’n heerlijk apropos: «nou dat kan me wel vóór de koffie hebbe ook, wat zeg jij nou Moos — zeg óók eris wat — zou jij daar je koffie nou niet voor late staan.»
«Stik» — driftte Moos ... ik spreek toch niet tege je — la mijn nou maar gaan!»
«Laaa mijijijn nouoü maar gaaan!» langtongde Levie m’ na — «och man *t mankeert je hier — maar één ding zal ?k je zegge — as je Vrijdagavet nou eris niet met ons mee uitgaat — of ’k zal hier de dood in rooke — komme we met ons alle de heele nach ketelmeziek make op je kamer en we verpeste je je heele nach — nou mot je n’ et zellef maar wete.»
«Nou» — spotte Jaapie Blitz — «schei dan nou maar uit, as-«ie ’t nou nebbiesch niet an z’n oore ken hebbe — laat m’ «dan nou maar gaan voor vanmorrege.» En dan met ’n vies geïmiteerd peulenmondje, begon-ie hoogmeisjesachtig preuts te gillen. «Hou U wel van doperretjes met jonge worteltjes? en houdt U niet van die vieze dinge—en zoudt U me wel evetjes effetjes wille zegge hoe laat of ’t is?»