Dievenschool

«Zeg, kom is hier» lachte hij: «hè-je werkelijk te veel ontvange ? Nou .. , me zorreg, je mag ’t tege mijn wel zegge hoor.»

«Neé baas .. . geen ... geen cent te véél.»

«Hoeveel was ’t ook weer van ze,»

Hij dacht te zullen stikken in de volheid van zijn keel. Tóch bleef hij staan, zich dringend tegen de toonbank, om zijn bevende lijf stil te houden. — «Nou ... ’n daalder om-mers ... en ’k heb acht en ’n halleve gulde weerom gegeve ... verdómd.»

«Nou ja» hoofdschudde de baas, «we zalle *t daar voor de flauwe kul tóch eve nazien ... je mot altijd rékene ... ^Jt is ’n klant, je mot je niet met ze af gaan gooie ... nou zal ik toch voor sekurigheid effe kijke, zie je ... ’t is maar voor die lui, is ^?t waar of niet ?»

«Netuurlijk», zei-ie heesch en beloerde ’t getast van den baas in z’n binnenzak. Het lijstje kraakte; open ... zijn beenen trilden onder zijn lijf. . . zijn hoofd bónsde, bónsde met hamèrgedónder . . . gestommel van treinen over *n brüg ... hij voelde zich nu niet meer tegen de toonbank staan ... hij stond midden in den winkel ... er kringde zich een wijde, bange leègte om hem heen ... godogod!... kijk ^ym nou zoeke ! . .. hij zocht! ... hij zocht naar ⁷t possie van Been! ... ogodogod! ’t stond er ommers niet óp! ... dat je nou geen smoèl los kon doèn ... kijk, hoe die verrekkeling nou dat briefie daar te beloere stond, om die naam te vinde ... Been ... Been ... Been ! stond er niet óp ... hij kon d’r niet bij om ⁹t evè op te schrijve ... neé! néé! was geen kans op ... ogod ! dan ... god! dan ! ... zou-ie