Dievenschool

nieuwe sympathie op voor den man; bij veel klagen tegen haar moeder had die ’t zoo dikwijls haar toegefemeld, hij was toch haar man ... hij bleèf toch altijd haar man ... kom, kom₅ ja ’t was toch ook werkelijk waar, wat moeder zei, ze moest van ’m leeren houden ... wat was er al niet een heel groote gewoonte aan hem gegroeid in haar...  zou niet moeilijk gaan ... en als ie dronk, of hij had inderdaad z’n broodje niet — zou ze toch ^fr leven meer beklagen — aan alle mannen was wat — al was-ie welleris wat stuursch, hij kon toch ook wel aardig zijn. Zij hakkelde tot huisvrouwtje schrompel terug, en wist het niet, dat zij was daar haar liefde met oogen in oogen voorbij geschreden...