Dievenschool

«Heelemaal niet... as ’k maar alles zegge mag.»

«Alles? Jazeker... je mot alles zegge.»

«Goed» zei-ie, nadenkend. ’n Angst om te zéggen, beefde in hem rond.

«Begin dan maar is met te vertelle, waar je de laatste vrije avend was.»

«Toen was ik niet naar concert en ook niet naar de schouwburg.»

«Waar was je toe dan, da’s toch zónde.»

«Za’k straks vertelle, as u maar luistere wil.»

«Was je dan zoo weinig d’r naartoe?»

«Éénmaal.»

«Eenmaal? Is dat alles? En waar d’r zóóveel moois te zien is? ... nou he’k rede om kwaad te weze.»

«D’r binne d’r meer die daar rede voor hebbe, as umaar luistere wil,» zei-ie, bedenkend 'r te zullen overtuigen straks.

«Dan vertel je maar van die éene keer eerst, was je nog heen die avet, nadat je hiér vandaan ben gegaan ?»

«Neé, dat kan u toch denke, om tien uur is ’t afgeloope.»

«Ja, toen nog met die schoene hè? waarom be-je ook thuis gekomme, je weèt ’t wel, as je hier komt, dan is d’r altijd werk, waar ’t vandaan komt, kómt ’t vandaan.»

«’k Had me portemené vergete,» zei-ie met beving in z’n keel om wat ze nu zou gaan antwoorden.

«Och, dan hadt je nog niét hiér motte komme, ’n programma hadt je... hadt je ^;t wel zonder geld kenne stelle, je wèet, dat de baas altijd wat heeft, en as ’k tegenspreek, krijg ’k ’n heele groote snauwmond.»

«Zeg ’k niks van, ’k vin ’t ook niks erreg om voor u