Dievenschool

regen ... en de heele dag kon-ie z’n onverzorgde voete d’r in gaan schuive — om briefies te loope — omdat-ie nou spijt had gehad over z’n stéle, spij-ij-ijt had-ie gehad, hahaha!... zag-ie de heele wereld met baze en knechte maar krepeère ... om daar in zoo’n weer met zulleke schoene an je poote de straat op te moete voor de heele dag...

De juffrouw liep-ie voorbij en Roosje. .. niks, niks wou-ie van ze wete, ze konne allemaal naar de bliksem loope, want niemand vroeg toch ommers wat, stil liete ze ’m verrekke... O, maar, maar hij wist nou wel, wat-ie doen zou ... ja, wacht maar, wacht... niks kon ’t ’m nou meer schèle... nee, de kogel most nou maar door de kerrek hoor, vooruit maar, niet zus, dan maar zóo... as-as hij niet geve wou ... en niemand bood an om te hellepe.. . niemand dee ’n kik over z’n natte voete, die in ’t voorhuis te zien ware. . . hahal ... as ze niet geve woue, dan zou-ie wel néme. . . néme hoor., néme, niks zou ’m meer tege houe, niks, schoenè moste d’r komme, heéle schoene, hij most héele schoene hebbe... hij wou droóge voete, wat dachte ze ? dachte ze niet an hém ? hij zou dan eindelijk wellis aan zich zellef gaan denke hoor, vooruit maar, de baas was goochem, jazèker, maar niet goochem genog voor hém hoor, née man, nou zou-ie is gappe gaan voor zich-zellef, daar, hij gaapte zoo vaak voor die goocheme baas, nou most ’t maar is weer andersom ook gebeure...

’n Half uur was-ie op straat in den gniepig-bedruipenden regen, z’n voeten modderden rond in de sop van z’n kousen. Toén, met ’n bruut op zij zetten van al wat nog betoogde, liep-ie regelrecht een kousenwinkel binnen, bedenkloos nu