Dievenschool

«Zeg», hield hij ze aan: «kom eris hier, je het nie-noodig me vanavet af te hale hoor.»

«Nou», zag Jaapie naar Levie teleurgesteld: «wat zeg je me daar nou weer van ? of ’k ’t zóó gedach heb, weèr de spelbreker.»

«Waarom nóu weer niet ?» vroeg Levie.

«En wat hebbe ze op je gereket!» was Jaapie ’m voor: «verdómd hoor, Brampie Mok het ook gezeg: eén ding, as die Moos d’r nou maar weer bij is, daar hebbe we zik de vorige keer aardig mee geameseerd, zeit-ie nog, is ’t waar of niét Levie? zeg maar of ’k leuges zeg!»

En Levie met de hand op z’n vuile jassie:

«Bij me moeders gezond as-ie de waarheid zeg, hoe we op je gerekend hebbe !»

«Nou maar ik ga niet.»

«Maar waarom dan niet? oj! ’n afspraakie? zeg maar gerus hoor, maar met zoo’n twee drie jonges kenne we niè gaan, teminste zooazze wij dat wille doen — niét, dat weet jij toch ook, ja of denée?»

«Och nee ... as je ’t wéte wil... ’k heb jaartijd vanavet.»

«Jaartijd, nog veel jare!»

«Nog veel jarè, waarvan ?»

«Van me vader.»

«O, nou nog veel jare... nou afijn dan ken ik je geen onrech geve, da’s waar, wat jij Levie ?»

«Nou, netuurlijk», gaf Levie daadlijk toe, afwerend met z’n hoofd: «nee dat zou ’k ook niet doen. as ’k godbewaar jaartijd had... nou dan motte we je maar voor deze maal ekskezeere, nou adie dan! ’n volgende keer!»