Dievenschool

«Smous !» — Met ’n kletterslag wierp ze de deur dicht, tot de glazen rammelden.

«Wat is die d’r vreemd van?» lachspotte de baas, «ogh? wat zeg jij daarvan, wat ⁹n stuk serpent.»

«Hi hi,» lachte Moos z’n tevredenstellend grinnikje, en hij wist wel voort te gaan nu met ’t glippen laten van iets, dat-ie ondanks z’n uitgaan lang in zich bewaard had.

«Weet je wat het die d’r meneer gedaan ?» zei de baas, in z’n praatbui.

«Nog niet.»

«Die het is z’n vrouw ’n gat in d’r hoof geslage, ja verdomd hoor, toen ze ’m getroffe het met de meid ... ja, niet die meid, ’n ander, ’n vorige.»

«Is ’t tóch waar?» zei Moos «het die 't dan met de meid gehoue ?»

«Nou, dat is me wat ’n patser, godverdomme, ze hebbe ’m wel meer as vier, vijf maal ’s nachs bezópe thuis gebrach bij z’n vrouw en verscheie male getroffe met de meid, maar nou voor ’n hallef jaar zoowat geléje, het zij ’m zellef gesnap, en toen het ze zoo’n hij bel gemaak, dat-ie ’r met de hak van z’n schoen, hi hi! ja verdomd, ’n gat in ’r hoof het geslage !»

«Godomme, nou, dat is me wat, «zei hij met vage vergelijkingen in z’n hoofd, terwijl-ie de baas van terzij aanzag : «en is ’r geen pelitie an te pas gekomme?»

«Nou, eerst wèl, omdat ze op ’t laats op straat stonde te schreeuwe, maar óch man en vrouw, mesjoggaas . . . ka je toch wel begrijpe, wordt ommers toch weer bij gelegd, d’r valt ovèral welleris wat vóór in ’n huishouwing.»