Dievenschool

betaalt met alle geweld ’n halleve stuiver minder.»

«Nou», lachte hij terug, «of dat ’n stuk pést is, baas, ik geloof ook, dat ze aardig de broek an het thuis.»

«Méén je ’t? Ja hé? n spektakelmaakster, niet?»

En schoon hij er niets van wist: «Nou, asjeblief, ’kgeloof verdómd, alle dage ruzie thuis en met de bure om de minuut overhoop.»

«Hi, hi, hi! as je d’r maar niet te ruim gewóge het, zeg! je het toch wel de halleve stuiver dV weer uitgehaald, niet?»

«Nou!» loog-ie, «kan u begrijpe! ik geloof, as ze *t goed gaat óverwege, verdomd! dan het ze wel ’n pond min ’n ons bij mekaar!»

Het deed hem goed en blij aan, toen ze samen lachten.

«Dan is ’t in orde!» zei de baas, «as je maar altijd zorregt, hi, hi, dadde ze vooral en vooral niet meer dan tachtig percent krijge, anders verwen je ze, is ’t waar of niet?»

«Nou, daar heb u wel gelijk mee!... as me ze de vinger geeft, dan neme ze de beide hande.»

«Ha, ha!» lachte de baas opeens, en z*n kleine oogjes werden begraven tusschen ^ft glimmend geböl van z’n wangen... «Kom is hier! kijk daar is evé op straat, die meid... ze gappe zóó, zal ik sterreve de sinesappels uit d’r mand, godverdomme, kijk toe, en wat ’n stuk ete, jezis! ze mot werachtig hiér weze, da’s de meid van Izaks niet?... «dag juffie ...»

«Goeie morrege,» zei hijgend ’t meisje en zette de mand met appelen op de toonbank.