Dievenschool

en spréék me dan eris later, met betere kleêre an je lijf as nou!»

En ze waren van hem wèggegaan, lachend...

Hij dée ’t niet, dacht-ie, al was 't nóg zoo erreg, man.. . nog èens zoo erreg ... maar ’t was nou anders ook al erreg, de vraag of ’t ooit erreger zou worre ... Jezis Christis, ze sprake d’r allemaal schande van, geen stükkie kleêre, geen stükkie kleêre an z’n lijf... op sjabbese-middag bóve op 't kamertje met z’n door-de-dagsche kleêre an.. . en geen straat op durreve gaan ... wat ware ’t grap-pemakers die lui — wèl gemeen, zie-je... maar ze kenne ’t toch maar verdomd leuk zegge.

* *

*

Toen kwam de eerste maal, dat hij tot stelen kwam.

Het was enkele weken later, dat hij uitgezonden werd om vlug een stuk gereedschap te halen voor den winkel: een mes dat hoognoodig was.

Het waren drukke dagen. De baas gaf hem een rijksdaalder mee en met gehuicheld vertrouwen, wijl-ie ’m hoognoodig had in de drukte, zei hij :    «Kom is hier, Moos, hier is ’n

riks, ga maar gauw heen en zie maar wat ^?t kós, hoor je, maar breng asjeblief ’n goed stükkie mès mee, geef liever ’n kwartje meer, en breng wat goeds, gauw nou maar.»

«Góed baas» zei-ie, en hij ging heen.

Het mes kostte twee gulden; hij hield twee kwartjes óver. Toen hij binnenkwam, riep de baas hem van vér