Dievenschool

die nou weer wachte, maar mot ’k me daarom zoo driftig make, hellept me dat wat? laa’k doen wat er voor me te doèn is, en niet legge te keer te gaan tege dinge waar ik toch geen eind an kan make.»

«Och nee» zei ie bitter. «U heb gelijk... och maar ik kan ’t u ook niet kwalijk neme, vrouwe make zich nooit driftig om dinge die buite de keuke omgaan, wat gaat 't ze an hè ? Ze gane liever doen as de poesies: uit de slagregen blijve en achter de kachel legge spinne, as d'r dan ’s 'n muis komt, dan zal die wel zellef dicht genog bij komme om ^?m te kunne pakke, dan zegge de mensche dat ’t ’n echte muizekat is.»

«Dank je» zei ze: «zie je zooveel luiheid aan me, dat alle vrouwe daarvoor lije motte ? Nou ? je ben nou eenmaal an ^Jt vertelle, ga nou je gang maar. Zeg maar wat je op je hart hebt.»

«Nou ja! u kan vanzellef goedkoop kwaad worre.»

«Da’s nou flauw. Zoo zitten we nou toch niet tegenover mekaar wèl? ’k vin 't naar da ⁹k je zegge mot: ga gerust je gang.»

»Is ’t dan soms niét waar,» zei ie, haar ontwijkend: «dat de vrouwe te lui benne om zoo goed voor zichzellef uit te kijke, dat ze èn niet naar beneê worre geschopt, èn dan niet te zwak zullen zijn om weerom te kunne slaan ?»

«Dat ligt d’r maar an hoe de vlugge manne ’t bekijke wille... èn hoe vooral de prachtige manne hun vrouwe kieze en behandele», zei ze veel zwakker door zijn brutaal-rake vraag.