jode de tempel zien verwoeste en getrapt werde ze nou same, ja ze hielde veel van mekaar allemaal... ze zoue wel veel voor mekaar voele in die groote kristenwereld... maar nou, nou weet ’k ?t wel, haha! ’k heb ’t gezien hoor — ’t licht in de ooge gunne ze mekaar niet... nee, werachtig as god niet hoor, 'n beetje cente maar, éen eige huissie, éen goed zaakie, dan kunne alle jode voor ’n kristeklant doodvalle, ’n zorrèg, alles is vergaan en vergete, ’n jood zonder cente is niet zoo lekker om mee goeie vriende te weze of om pleziertjes te doen as Jn antisemiet mèt cente... verdómme, zeg u nou is, dat Jt leuges binne !»
«Leugens binne ’t niet» zei ze kalm-glimlachend: «maar eerstens zie je al ’t goeie over ’t hoofd, dat binne de mensche, die nog wat goeds wille doen, nou ja ’k bedoel dan altijd voor hun eige mooie plezier» schoot ze in luider lach «en dan tweedes vergeet je dat *t altijd ellende geweest is, arreme jode ware d’r in de woestijn ook en zoue der toch altijd weer blijve, en derdes schijn je te denke, dat jij ’t met ’n hoop groote woorde hier tegenover me an tafel wel weer in orde kan make is ’t niet? nou, grappenmaker? denk je dat niet?»
«Grappemaker! Hihi», lachte Roosje en sloeg hem op zijn knieën «Moos, je ben ’n grappemaker, zegt mama, is ’t niet mama? jaaa? jaaa? mama heeft ’t zelfs gezeègd!»
«Ja zeker is-ie ’n grappenmaker» schertste ze voort «heb ik je zellef wellis niet gezegd, da ’k ’t ook wel voel, da ?k ’t eigelijk bespottelijk vind, as ’k wat weggeef... wat geeft ’t allemaal denk ’k dan: der binne nog duizende,