Dievenschool

gesappeld had ? Wat wou-ie dan ? Z'n triestige buie iegge uit te vervele op z’n bed en voor doodgezwege kerel ver-slete worre onder de lui, waar-ie toch mee om moest gaan ? En denke vol te houe, altijd anders te blijve dan iedereen ? Wou-ie alleen de wereld onderstebove loope? Door thuis te blijve en niet uit te gaan ? Was hij, Sam, een patser, wat je een patser noemt? een boemelaar? Mocht een jonge gewóón uitgaan ? gewóón, nou en dan ? Nee, hij mocht zich niet zoo blijve opsluite as ^Jn gek — terwijl de andere te-minste hun beetje plezier waar gin ge neme — waar ze recht op hadde... dede ze ’t soms niet allemaal ? Z’n baas had ’n vrouw en ’n kindje, naar z*n eige baas moest ie kijke — wist ie ’t niet, dat ie uitging ? Hij was niét getrouwd — mocht de dan wel ’s met z’n kamerade meegaan, om te pro-fiteere van ’t beetje rust, dat-ie kreeg ? As-ie 'n grijntje verstand had, zou-ie zóó niet prate, vond Sam, zou-ie niet legge klesse, van niet mooi, niet goed, niet gezónd, — hij moest in ’n klooster gaan om rozekransies te telle, dan had ie niet noodig onder slagersknechte te leve — nar, die-ie was — ’t zou prettig weze, as-ie *n gewone jónge wou leere worre en 'n ander zou óok wat an ’m hebbe. — Sam of ’n ander — éen zou ’m altijd wel ’s an wat geld wille helpe — hij hoefde toch nerreges bang voor te zijn, zou-ie denke, dat-ie ’m in 't water zou late loope? Wat zou ’t ’m ’n plezier doen, as-ie meeging — hij was werachtig-as-god wel te geniete — dat wist hij, Sam, wel beter, hij kende ’m beter as de andere — maar mée doen moest-ie, 'n frissche jonge kón zoo èn buite z’n kamerade èn buite z’n plezier, niet om mee óm te gaan zijn. —