Jankef's jongste

heid en aan harmonie, en onder de eischen van een wereld die toch van buiten af haar orde stelt, steeds bekneld zit, en met moeite, wanhoop en botsingen bloedig wondt.

Eerst heeft Vader avond aan avond met hen naar tante Martha gesjouwd; door regen, zelfs door beangstigend onweer, trokken zij er heen, en bleven zitten tot hij en Hanna niet meer konden loopen van den slaap.

Lea probeerde er aan te ontkomen; zij wandelde met een soldaat, en Eli woonde de twisten bij tusschen vader en het groote meisje, dat geen moeder kon spelen, en dat, in de verwarring van haar te zware taak, vergoedingen zocht die gevaarlijk en onmogelijk schandelijk schenen. Hij zat te luisteren naar Vader’s verhalen vol levendigheid en onrust bij tante Martha. En hij sliep in bij de vuile verhitte grapjes die oome Simon vaak tot Lea maakte.

Gemelijk vermoeid kropen zij in bed, en hadden geen kracht meer zich te ontklecden; de bovenklecren uit en de schoenen, en dan gauw onder een paar muffe, voddige dekens, tusschen vuile flarden van lakens, waaraan niemand meer zorgend raakte.

Nu loopt Vader alleen weg; er wordt verteld dat hij weer wil trouwen: na allerlei pogingen met sjadjens (huwelijksmakelaars) en advertenties waarvan hij het bedrog en den miskoop tot de groote kinderen, tot tante Fie en soms ook zijdelings naar Eli vertelde, schijnt hij nu bezig met een Jodin uit het stadje, van wie men smalend spreekt en die Eli niet kent, omdat zij achteraf woont en pas uit Amsterdam gekomen schijnt; een falderappes, een ordinaire meid heet zij. En Eli laat het alles over zich komen; hij wordt door het leven van de maanden heen geduwd; het schijnt of er minder beslistheid, minder kantigheid, aan het bestaan staat; het is of hij in een stroom van leven ligt, een gele, drabbige stroom waarin het mijmeren welig groeit, maar als slaperige zwart-

froene planten in stil kook-geel water, achter een fabriek.

n dat leven zijn zij gekomen: het lijfs-ongedierte: de luizen. Hij kent ze wel van vroeger, want ook moeder vond er nu en dan wel eens een bij hem op zijn hoofd.