Jankef's jongste

„Of het een beste vrouw is ? Het is een vrouw die alles voor je over heeft hoor. Haar hémd kun je krijgen. Beslist. En het mooiste is: ze doet het nog voor je uit, met permissie waar je bij bent.”

Eli weet wel: vader meent het niet zoo kwaad, als hij een beetje roddelt. Hij doet vaak zoo, onvoorzichtig, en houdt er geen rekening mee, dat niet iedereen het wil begrijpen zooals hij het bedoelt. Want hij wil niets anders dan de gelegenheid gebruiken om het grapje te maken, en anderen om het woordenspel te laten lachen.

„Wat raadt je me Jankef?” zegt oome Simon, „zal ik in m’n nieuwe huis laten lerncn? Ja hè? Laten lcrnen hè? Meijer vragen, hè? kost me ’n paar riksies, ook een zorg; we moeten toch weten dat we Bal Jisro-els zijn. Je doet me toch de kowet an om te komen, niet? En jij Marcus, kom je ook? Lernen in ons nieuwe huis?”

„Kan niet,” zegt Marcus met weer zoo’n aanstellerigen trek aan zijn sigaal, die hij zoo mal vasthoudt alsof-ie bang is zijn handen vuil te maken:

„Ik moet vanavond laat weg, met de nachtboot.”

Boem! met de nachtboot. Blijft niet ecns een nacht meer slapen. Nou is het nog even lekker, nou ze er zitten. Als hij morgenochtend opstaat, is alles weer weg. Toe maar.

Marcus, en Levie en Jaap, die al zoo lang uit huis zijn. En Mau en Jetje, en Jozef die nou getrouwd is. En Ezra. En Hartog, de Christcn-broer.

Hij kijkt naar Marcus, en zoekt den broer van vroeger in zijn gezicht, achter de snorren. En moet dat alles dan zoo ? „Kodesj Borrege,” zeggen ze.

God wil dat alles. God is zoo sterk, die weet alles vooruit, en hij doet met de menschen wat hij wil. Het kan wel. Hij is ook wel eens bang, dat er zooiets is dat sterker is dan de menschen: datje ziet, als je gemeen doet. Maar doet hij wel zooveel gemeens, dat het allemaal zoo vreeselijk moet loopen? Je moet het wel aannemen, als de menschen, vader en de broers, en alle oomes en tantes, en meneer Meijer het zeggen. Meneer Meijer kijkt hem soms aan, op Jodenschool, plotseling, zooals hij dat gewend is, sommige jongens op te schrikken. Dan zegt hij wel eens zulke