Jankef's jongste

„Men kan niet zeggen dat men goed doet, Jankef, als men zich in de besoeres brengt. Zij (zij wijst naar moeder) zit te huilen en iemand die zich afsappelt om een huishouden met een huis vol kinderen knap en netjes te houen, die verdient, zal ik sterreven, verdient die beter.” „Bij mijn man is dat niet zoo,” snikt moeder.

„Bij jouw man... Met mij,” zegt tante Fie, „hadt je niet getrouwd kunnen zijn; het is je man, Kodesj Boreghoe heeft hem je gegeven, en jullie moeten het vinden met mekaar. Hij is goed in zijn hart, maar tegen zijn kinderen is-ie niet opgewassen. Ja Jankef, dat is zoo,” zingt zij hoog, „men kan iemand niet alles aanrekenen, w^rat zijn kinderen doen. Maar de Toure zegt: men is schuldig in zijn kinderen, en zoo is het, daar gaat geen snippertje ook niet van af, het zijn de woorden van Kodesj Borege.” Jankef legt zijn eene been over het andere, en zijn hand tegen zijn wang. Zij kunnen er niet uitkomen.

„Ik heb nooit van mijn levensdagen,” zegt hij met steeds wisselende, levendige klem, „iets van dien aard, niet zóó’n sikkepitje uitgevoerd. En als zj het w^rél doen, nou, dan is dat een ongeluk, en een groot ongeluk. Maar geléérd, of op de eene of andere manier gewend of voorgehouden, of goedgepraat, luister je goed? en dan hoeven we er niét meer over te praten — heb ik ze het niet! En ze anders groot brengen, een ander voorbeeld geven of hoe dat heet, daar zie ik geen kans toe, versta je wel ? geen kans! En nou kun je gaan zitten en een kop beste koffie met ons drinken.”

„O, ik dacht datje kwaad was...”

„Kwaad? Bis-te mesjogge? Wie denkt er aan kwaad? Maar daar valt geen andere manier van handelen of optreden valt daarvoor te bedenken! dat wil ik maar zeggen. Het is een noodlottig iets, dat iemand zoo op zijn lijf gegooid krijgt, zonder dat ie daar iets aan doen kan. En voor de rest heb ik een broer, een broe-dar, die naar mijn overtuiging, inplaats van mij de hand boven het hoofd te houden en de zaak ten goede voor me te brengen, d’r bij staat alsof-ie het voor geen bankic van honderd gulden zou willen missen om zijn armste oudste broer de grond onder de voeten weg te trekken. Niettemin, ik zal