Jankef's jongste

GROEIZAME DAGEN

De dochter van Bart Pessien, den sigarenmaker naast hen, komt af en toe wel eens een dagje bij hen naaien. Dat brengt een beetje draaglijkheid in huis, want moeder doet of het bij den voddenjood binnen een deftige boel is, en er toch maar goed geld wordt verdiend; het lijkt wel een Sabbath-schoonmaak, als de knappe roomsche Marie van der Wijk, genaamd Marie Pessien, niemand weet waarom, komen moet; zoo wordt overal reinheid, glans en strakheid aangebracht. Een koekje bij de koffie om elf uur; om half één lekker vleesch bij het eten; een suizende middag met stillen praat, en thee met koekjes om de ruischende naaimachine of de bedrijvige naaiende handen heen. En in de plaats van het leven met ruzie en luidruchtige opgewektheid: de inge-houdenheid van vriendelijkheden en zachte grapjes die de vreemdheid tusschen Jood en Roomsch, slim moeten inwikkelen. Omdat die naai-dag een beetje kleur, een beetje verborgen opwekking door het groote meisje heeft, want de jongens vinden haar blond zoo mooi — maar Eli treft het poppekopje niet al heeft zij wel oolijke grijze oogen net als haar sjikkere vader — daarom is het vanmorgen een kleine teleurstelling dat zij maar bij moeder kwam om af te spreken.

Is het die teleurstelling die hem zoo in de war bracht? Of alleen maar de aanwezigheid van het kleine stukje uit die andere grootste helft van de wereld, die hem, vandaag, in den eersten vrijen ochtend van de vacantie, van uit dit enge huisje moet opnemen in al haar machtige mogelijkheden, en hem gelukkig zal dienen te maken ? De kamer aan het plaatsje waar zij even op een stoel bij moeder en Hanna zit te praten, is donker, en zij, zij is niet van deze kamer, zij is van de ontzaglijke wereld daarbuiten. En dat flitst door hem heen, onbewust, ongegrepen: zij is van de wereld daarbuiten, en de wereld daarbuiten, buiten het van tabaksgeur doorprikkelde zonnige straatje, moet het hem leveren vandaag. Maar er is geen verbinding tusschen haar en de wereld, noch tusschen haar, de wereld en zijn verlangens; dat alles ligt

262