Jankef's jongste

is op gedachten alleen aangewezen. Geen plekje in het huis, tot de bloemetjes op het behang, tot de grasjes tus-schen de klinkers op het plaatsje, tot nisjes en spijkers aan de muren daar en in de gang, of hij heeft er wereld en leven in gezocht, en er een oogenblik wereld en leven suizelig in gevonden: het moeilijke is, dat hij niets kan ondernemen dat de kleercn in gevaar brengt officieel vuil te worden; want dat zijn de smoezelige, maar heilig te sparen kleeren van den Sjabbes, voor Moeder; zijn ze feestelijk zoolang de dag zijn blije bewegelijkheid heeft — zoodra hij, dat groote deel van een Sabbath, beleving scheppen moet, klemmen zij hem als eengevangenis-pak: van kleeren verwisselen mag ook al niet, want aan die vrijheid van spel die hij daarmee veroveren zou, zit een grens van verboden arbeid, voor Moeder’s wet-gehoor-zaamheid en voor Vader die daar geen verzet tegen heeft. Hij heeft al geprobeerd de anderen tot malle uitgelatenheid op te wekken, door onbestemden, onduidelijken spcl-lust in luide roepwoorden van ongewone situaties vlak vóór hen uit te gaan leven; in de drift tot levendige, pittige bewegelijkheid buitelt hij, flink luid, hoewel nog verlegen van gespannenheid:

,,Stapeldol! Stapeldol!” (een of andere gelezen situatie). „Wat?”

„Stapeldol! stapeldol! zei de een tot de ander. O! sprak hij, begrijpt U? ik ben krankzinnig geworden weet U? Wenscht U misschien een dokter? Dames en heeren, ik ben de krankzinnige pias! uit het groote spel van de Komeedie:” (Hij ziet rond en wordt bitter, omdat niemand een kik geeft). „Twee krankzinnige dames en drie idiote heeren (hij wordt vinnig; hij maakt woedende hoonbewegingen met één van den grond geheven been, en zijn stemgeluid gaat getreiterd hoog piepen) worden uitgenoodigd om mee te spelen, of anders in de dooien-kist plaats te nemen, ziet U.”

Geen kans. De meisjes blijven lezen alsof hij niet bestaat. De jongens zijn heelemaal onbereikbaar; zij wisselen blikken, die de stille bezigheid met een of anderen aanval op een etenskast beteekenen; zij drentelen al een heele poos rond. Terwijl Hanna en Jetje elk met boeken en

254