Jankef's jongste

plaatjes bezig zijn of zacht samen zitten te zingen, (Lea is niet meer thuis, want de groote jongens in Amsterdam hebben haar daar een dienstje bezorgd) heeft hij nu een ontdekking gedaan in het bedrukte opschrift van een leeg lucifers-doosje. Daar staan woorden in een vreemde taal op het gele bovenvlakje; hij heeft die woorden, voor de anderen verborgen, aan hun bereikbaarheid onderzocht, en al blijft de zin hem vreemd, hij heeft ze toch tot brokjes van zich zelf naderbij getrokken toen hij opeens voelde dat zij samen een matenreeks sloten. En die matenreeks fluistert hij voor zich heen, begeleid met zachte stompjes van de binnenhandpalm op de tafel:

„Protèk-ti-on from fï-re Su-pe-ri-or sa-fe-ty match!”

Dat zou de in-loop van een verhaal kunnen beteekenen. Het gaat natuurlijk wel over de lucifers, maar dan toch zeker over heele bizondcre dingen daarvan: dat vertellen die rijke lui van die groote lucifers-fabriek je hier.

„Ig-ni-fied on-ly on-the box Made in Germany. (Ger-maa-ny)”

Dat breekt een beetje die lekkere loop van die twee eerste regels:

,,Pro-tèk-ti-on from fi—re Pampe póm-pam, pom-pepom-pómü”

Maar daartegenover staat weer dat dat „Ig-ni-fied on-ly-on-the box” iets fijns van de lucifers vertelt: het zal wel beteekenen, datje ze zelfs aan je onderbroek kunt aansteken. Nu, hij heeft nu toch iets aardigs gevonden vanmiddag, en hij blijft er zoolang mee bezig tot hij, met het afmeten van de maten-lengte der mindere regels, ook daar een evenwicht tot de mooie eerste heeft gewroet. Maar wat voeren de jongens weer uit? Ezra heeft al heen en weer geloopen, om te zien hoever vader en moeder zijn, en of er geen gevaar is, dat zij terug zullen komen. Ze zullen een eind wandelen; maar wat valt daar op te rekenen ? Zij gaan eerst even naar tante Klaare, en dan

255