Simcha, de knaap uit Worms

van God geschapen zijn. Zijn herinnering zegt het hem ook nu nog, en juist in dit korte oogenblik, waarin de jeugd zich aandient om gekend te worden als voorbeeld tot een rein bestaan van vreugdige werkzaamheid. God van Jacob! Vrijdag is het vandaag! Het kan niet zijn dat alle geluk van al die zuivere dagen van de kindsheid, al die vreugde van de voortuinen der Sabbath-dagen van zijn jeugd, gestraft zouden moeten worden in deze uren die achter hem kreunen van overladenheid aan smart. Het kan niet zijn, nietwaar God van Jacob? dat één Vrijdag al die Vrijdagen met bloed en tranen moet bedekken? Ver vooruit, in een toekomst, meent hij toch iets te zien van een aarde, waarin men, zonder de goedkeuring van allerlei listigen arbeid, maar louter om der wille van den voortdringenden geest van het menschelijk allerbeste, zou leven, in een edelen kring van uitgezochten door het Lot. Een soort Ridderstand van den geest hing een oogenblik in den horizon van zijn eenlijke verbeelding, een wereld na den Messias. Zijn brandend brein toonde het hem als in een slaapdroom, wankelend tegen het Hemelsche Paradijs, waar naar en van God’s Troon, de blanke sterke Seraf iem op- en af klommen om zonder onderbreking den lof te zingen van ditGroote,in de kern blijde Leven.” Zijn knapen vragen de een den ander: ,,Waar is de Plaats van Zijn Heerlijkheid?” Wederkeerig antwoorden zij: „Lof voor Hem.” — Ach, zeker had God ook over hen vandaag dit ontzettende besloten, Hij wilde hen uitdagen tot de volle bereidheid. Zij is gegeven. En nu zij gegeven hadden, alles, de grooten en de kleinen, die allen de kern van het edele in zich gedragen hadden, nu zou God hen ontvangen in Zijn bloeienden tuin, om allen hoog over het leven te laten triomfeeren.

„God!” mompelde hij,en hij dacht erbij: „Menschheid! Toekomst!”, terwijl hij zijn fijne handen stram voelde van het bloed van meer dan honderd levens die hij had af gesneden: „Neem mij aan, het was voor U!”

Hij boog zich voorover, en sprong, recht in dat visioen, van den torenrand omlaag en te pletter.

24

369