De gouden kroon van Beieren

den volke kond doet, over dien zal gaan mijn Zegen, en hij zal zich verheugen met Mijn uitverkorenen in Mijn Rijk, voor altijd en eeuwig.’

De hoofden wendden elkaar toe, en knikten hij wijde ogen, hun teken van goed begrip. Duizenden hoofden; vooral dat: ‘zeer arm geslacht’ was ten volle verstaan.

Maar de Geselmeester zou hen nog verder vervoeren met boodschapping over leven boven hun zorgenhuizen. Hij sprak nog een soort verantwoording:

‘Zwijgt nu stille en hoort, dan wil ik u verhalen van de Broederschap en de Bedevaart, hoe zij zijn uitgegaan van de Engel des Almachtigen Gods. Hoe God de wereld kond deed, dat zij Hem vertoornd had, en dat neer schreef op een tafel van marmersteen, die Hij met een Zijner Engelen zond naar Jeruzalem. Die boodschap kondigde de Engel af. Met de hand stak de Engel de tafel omhoog, en sprak:

‘O gij arm geslacht, waarom erkent gij niet uw Schepper? Weet, dat zo gij niet vrezen wilt Gods toorn, dan wil Hij over u loslaten Zijn toorn en Zijn geweld. En plotseling, toen het volle de tafel zag waarop de boodschap stond, werd het Kerkgebouw helder verlicht als door een bliksemstraal. Daardoor schrok het volk zozeer, dat het nederviel op zijn aangezicht. En toen het weder tot zichzelven kwam, wat deed het volk? Zij gingen tot elkander en overlegden wat zij zouden doen, dat Gode welgevallig zou zijn, opdat Hij zou af laten van Zijn toorn. De Koning van Sicilië ried toen het volk, te bidden en Gods Raad te vragen. Toen sprak de Engel:

Mens, gelijk gij wel weet, dat G-od drie en dertig en een half jaar rondging op aarde, en nooit een blijde dag gewon, daargelaten nog de grote martelingen die Hij om U verduurd heeft aan het Kruis, daarvoor hebt gij klem nooit gedankt en wilt gij Hem ook niet danken. Wilt gij u nu met God verzoenen, dan moet gij Bedevaart doen drie en dertig en een halve dag, en