De gouden kroon van Beieren

vijandschap van het toe gedane: volk wanneer zij strafver-zachting zouden voorstellen, en als mannen van hun tijd rekenden zij de gewelddadige dood tot de eenvoudige schade-kansen van het leven, en bovendien voor de Joden een uitkomst naar het Joods of Christelijk hiernamaals. De dag na die uitspraak dan trosten onder zwaar klokgelui de Geselaars Strassburg binnen, en voltooiden het werk van Bisschop, van Betschold en van de Raad. Het was een lange stoet van stille bezetenen, voortschrijdend als zelfbewuste onaangediende gasten, een overwinnend leger, dat geen verantwoording uitspreekt en op geen verwondering acht slaat. Zij kwamen binnen alsof zij besteld waren, en alsof, na veel bezoeken elders, de dag van vandaag bestemd was voor de taak in Strassburg: vijf duizend geneesheren voor een zieke stad. Naakte armen, blote voeten over de nog winterse grond; dunne klederen, geel of rosé rokken vanaf de heupen, blauwe of rosé korte manteltjes daarboven die in kapjes eindigden waarover veel bruine mutsen op de devote, bittere koppen, en rode kruisjes boven de omslag van die mutsen en op de borsten. Hier en daar een rood opperkleed, een gele hoofddoek tot over de schouders; naast blote dunne benen rode kousen met puntschoenen. Houten kruisen met hangende Christussen voor het lichaam getild als een oorkonde van het doel aan de spits van de stoet; kostbare vaandels van rood en blauw met gouden stiksels boven witte mantels, purperkleurige zijde boven zwarte boetehulsels; metershoge gevlochten kaarsen in voorzichtige handen recht-opgedragen, en over alle overige linkerschouders de geselroede, met de drie leren strengen en de dikke knopen met de scherpe punten waaraan het bloed bleef kleven. Alle blikken naar de grond, vol treur, rouw en wroeging, vol moeheid van de steeds hernieuwde opwinding, vol van het toeven in de radeloosheid om armoede en Pest, die toch bleven. Op de Vildersweide voor de Vilderspoort hadden zij al gepredikt en