De gouden kroon van Beieren

Gemeente in angstige afwachting: men wist te goed dat het moord of afkoping zou worden. Nieuwe beperkingen van het recht om melk voor de zuigelingen en vis te kopen waren al te duidelijke blijken van de slechte ambtelijke gezindheid bij Stadsraad en Bisschop onder invloed van het Wormser volk. Een Joods kind, dat op een Zaterdag het vers gestrooide gras voor de woning van een Christen had vertreden, was te bloeden geslagen thuis gekomen. En tegen Ricia zelf vergaderde de Jodenraad: het geval Henna had een naargeestige afloop gekregen en die werd haar als ernstige schuld aangerekend zodat ook haar overige gedragingen in zwarte verdenking werden getrokken. Ricia zag verbaasd en geschrokken op: zozeer was men in de woning van Susman en Heilman, in de eigen onzekerheid, onder de indruk van haar weinige persoonlijke woorden gekomen, dat het meisje niet langer werd tegengehouden toen zij het huis wilde verlaten, temeer omdat het verbod van haar om te brengen daarmee immers niet werd overtreden. Maar tegen de verwachting in dat zij in de Rijn zou springen, was zij, vol wrok over de radeloosheid van haar Joodse wereld, naar de Christenen gegaan. De beroering bij de Joden steeg naar alarm-angst. En desondanks, in de Raad, ontweek men de aanblik van de werkelijke dreiging en vluchtte op het beslissende ogenblik van de feiten-erkenning, in bijkomstigheden, zodat, bijna bewust, Ricia en haar verdachtheden naar het middelpunt van de aandacht werden gedrongen. Alle Bestuurder en namen daar genoegen mee; alleen de fijnzinniger Rabbi Juda had uit zijn hoge rug gezegd, dat hij het jammer vond, dat deze Ricia een vrouw was, want dat hij anders eerbied voor haar zou erkennen, omdat zij in staat bleek, de Raad te helpen met het ontlopen van ernstiger besluiten. Er was een pijnlijke stilte gegraven, want zijn woorden volgden op de uitspraak van de aangesleepte half gestorven Rabban, die een hele vleugel van zijn goddelijkheid verloor met