De gouden kroon van Beieren

gelost. Maar het front tegen Rabbi Nathan hield niet lang stand. Want Rabbi Simcha, de altoos afgewende, en Rabbi Meijer met zijn leeuwenkop, en de beide broers Jacob en David Halevi, jong maar aanzienlijk als rijken, waren, in dat gezamenlijke spel van oefening in het gevecht tegen de vijandige aardbol, uit de Oude een beslissing te voorschijn gaan trekken. En daar die Wrede in Israël’ gezucht had, bracht niemand meer de moed op, de verlangde zin van die drie woorden openlijk te ontkennen, en de verdere bewerking van het kluifje moest tot na de maaltijd worden opgeschort. R.eb Vidal de Lenings-agent voor Worms, werd toen bewogen, zijn bedreiging tegen Rabbi-Nathan terug en diens geld als aandeel voor Judith’s schatkist alsnog aan te nemen. Want waren de Wormser Joden dan in beroering door Henna’s val, de opwinding om de Lening van Beieren die de nacht in het huisje van Leo van Munster in Buren zo bewogen had. gemaakt, was hier bij honderden Joden tot een stage gistende vloed van verwachting gestegen. Het was niet zo, dat men de dreiging uit de Christe-nen-wereld ontkende. Maar zoals Rabbi Juda, het blanke zestigjarige kind met zijn scheve kopje, en Rabbi Aron, de haviks-kop met de zwakke kin die men verborgen zag onder de naar voren pluimende baard, gezegd hadden: onze wetten, onze gebruiken, onze vraagstukken omtrent Leer en Leven zijn ons kleed geworden, wij kunnen de vijand daarzonder niet weerstaan. De ouderen zoals zij, en Rabbi Salman, pas grijzend in zijn stugzwarte baard en knevel, maar al geschikt in de meerderheid van de bejaarden, en Rabbi Meijer de Wetschrijver, een leeuwachtige kop met wijd uiteenstaande heldere ogen, allen overigens gezichten die klein leken in de hoofdharen als mutsen en de baarden als enorme zakken waar de kopjes op steunden, — die allen dreven mee op de stroom van wet geworden overeenkomsten. Maar er w^aren jongeren onder die twaalf aanzienlijks ten, zoals de rijke broers David en Jacob