Zoekenden

241

't is dan ook maar 't beste voor U, als U die alléén maar zegt

De ouwe stond in zijn feestpakje met schoone stropdas en front, bleek-bevend van de politie-verstoring voor den vreeswekkenden man, die hem zelf bijna tot twijfel 'bracht en tot een poging zich te herinneren, door de sluwe stelligheid, waarmee die hem overrompelde. Hij deed z’n best om den vriendelijken glimlach te houden, in de instinctieve zekerheid daarmee 't meest te bereiken.

,,Maar mien goeie man," probeerde-ie te overtuigen, ,,begriep-ie det nou niet, dat det in 't geheel niet mogelijk is? 'n slager die koopt toch ummers geen lood, a'k oe nou zegge da'k d'r heelemoale niks van wete. .. . god ik. . . . ik schrikke mien d'r van. ... ik bin hier op 'n feessien. ..."

,,Ja, dat gaat mijn allemaal niets aan. ... ik heb in opdracht om die zaak te onderzoeken, en ik moet naar u toe gaan, dat lood is gestolen. ..."

„Nou ja, det begriep ik wel," zei de ouwe, moeilijk zijn vriendelijkheid bewarend in die verslagenheid, en opeens, even met bang-snel nadenken zag-ie vóór zich wat er gebeurd moest zijn: „dat moest Joop hebben gedaan, nou kwamen de stommelingen 'bij hem. . . . godogod.... verzichtig wezen.... o, o.... was-ie

al maar wég..... was-ie al maar bij Joop um 'm gauw

te waarschauwen. . . .!

„Ja, det kon ’k wel dadelijk denken meneer. . . toe'j van loód sprakken.... nou toe dacht ik 't al wel.... maar. ... è. . . . ikke of mien luigies," zei hij slim, „die weten doar niks van óf heur. . . . wij bin slagers — en wij kennen alleenig maar lood, det an de starten van de koeien zit, anders niet. ..."    ¹

„Jawel," zei de man, „dus je weet er niets van af.. . en wanneer kunnen we huiszoeking bij je doen."

„Huiszoeking?" vroeg de ouwe, bang voor nog meer verstoring, de ontsteltenis van den politie-rondgang

Zoekenden 16