Zoekenden

237

wrongen en drukten met trillend golflijngebaar die tot dichter stevigheid aan. Onder de passen in rij rekten zij zich allen, voelend opzwingen de zinnelijker vreug-digheid van den dans. Vrouwtjes grapten operette-houdinkjes onder 't voortgaan, terwijl zij naar achterom soms lachend aandacht vroegen en dan vooruitzwiepten met de voetjes; en anderen riepen weer tot stilte, wilden vooral de serieuze deftigheid eener tradi-tioneel-antieke dansceremonie. In een wijde ronding om den kortgrijzen balletmeester heen defileerden zij, ineencirkelend bij 't ommezwenken, waartoe de leider aan den top van den stoet een gemeenzamen duw gaf, en zoo stonden zij eindelijk tegenover elkaar stil, mannen en vrouwen elk in een rij. De muziek keerde naar de polka om de marschmelodie, en houterig of gracieus, paar na paar, traden de mannen naar de vrouwen en dansten nu dichter bijeen, zoet met handen om leest-rondingen licht mee-paaiend gehouden. Drukker stond de balletmeester toe te zien, gemakkelijk mijdend 't aanstooten der paren, die allengs als kleine draai-kolkjes in een grooten vijver, warrelden door licht en muziek. Die te oud waren en di‘e niet dansen konden stonden rondomme het slierend gepas, soms angstig voor 't storen uitwijkend, of wel met een lachgil opzij geslingerd door een heftig aanzwenkend paar. Link-sohe jongens of meisjes die 't geprobeerd hadden, weken duizelig uit den kolkenden kring, lieten zich met handen voor oogen op een stoel neervallen, door de vaardigen uitgelachen, en een enkele droomer stond, zelf niet dansend, toe te zien met naar de borst gezonken hoofd, met zijn kijken zwijgend omaaiend het stille liefdespel der lijvengebaren.

Maar de slechte dansers trokken zich gauw terug, want de muzikanten hadden, tegen het verlangen in der immer ontevreden elementen, de polkawijs gestaakt; en ingezet werd nu de zinnelijker-paaiende, pas echt dans-ontroerende melodie van den wals. Nu